Ang kinabukasan walang kasiguraduhan. Hindi mo alam kung anong talagang mangyayari. Kahit anong paghahanda mo, o pag-aaral ng mabuti, sa opinyon ko, hindi pa din naman tayo ang may hawak ng kinabukasan natin.
Bilang introvert, nakaka-let down ung minsan talagang pinepwersa tayo ng iba na magbago, mas maging outspoken, mas buksan ung bibig natin. Bakit nga ba sila ganun? Siguro, ayun nga, kasi nabubuhay tayo sa isang mundo na naniniwala sa "Extravert Ideal". Na kung sino ang mas may charisma, sino yung mas totoo, outspoken - siya yung mas kahanga-hangang tao.
Ganun na talaga eh. Sana nga may nakakaintindi sa'kin dito. Sana naintindihan ng iba at rinerespeto yung pagiging introvert ng marami.
I'm taking a shot at University of the Philippines Diliman, pero hindi ako confident. I'm not exactly the best, but there's no harm in trying. Di ko alam ang future ko sa isang bansang extraverted masyado. I don't know, I might be too judged, I might be stepped on, but I'll keep the faith...may tiwala ako kay God.
2 comments:
I can relate. Lalo na pag introvert ka sa Pilipinas. Minsa nakaka-inis yung feeling na nagui-guilty ka kasi hindi ka mas outgoing. Napapatanong ka sa sarili mo "weird" ba talag ako?
Oh well, we've spent to much time coping with extroverts, shouln'dt they put more effort coping with us?
Salamat po sa comment :) ngayon lang ako ulit nakadalaw dito! ^_^
thanks and i definitely agree..
Post a Comment